من نيازم تو رو هر روز ديدنه /  از لبت دوستت دارم شنيدنه

 سيد علي صالحي

ببخشيد كه من

با صورتي كاملا متلاشي

شما را...

بجا نمي آورم حواسم را،لبهام را

و چشم هاي تو را عزيزم

چند خيابان عقب تر دو روز پيش

به تمام روزنامه ها نوشتم

كه هواي اين سرد خانه بد است

و من زير اين ملافه نازك

از تب صفر درجه مي ميرم

(اين از بخار نفس هات پيدا بود)

بيا و بگو نه!

به سلامتي سطرهاي سفيدي

كه از تيرباران شعرهام زنده برگشتند

بيا و بگو نه!

به پرسپكتيوي كه تنگ كرده آخرِ اين جهان موازي را

تا حتي براي كمي نشستن با تو

آخ وقتي كه جهان دلتنگي كند

دلتنگي هاي جهان از من...از تو

پاييز كه بيايد

جاي برگ از درخت ها پرنده مي ريزند

و پرنده مي ريزد

و جز تو هيچ كس اين جنازه را نمي شناسد

هواي اين سردخانه بد است

به تمام روزنامه ها نوشتم

كه چراغ چشم هاي تو گرمم نمي كند.

آزاده نيكويي

قمار بزرگي است

ناگاه

به نگاهي

قمارخانه را يكجا مي بري

قمار خانه اي

كه در سينه من است

م.فتوحي

... فردا جمعه است و نيمه شعبان. چه مي شد شادي اين دو عيد با خبر ظهور و نداي «انا بقيه ا...» درهم مي آميخت.
...خبر آمد خبري در راه است
سرخوش آن دل كه از آن آگاه است
شايد اين جمعه بيايد، شايد
پرده از چهره گشايد، شايد